Μπρίτις σάμερ, το καυτό

Αυτό είναι το 3ο μου καλοκαίρι στην Αγγλία. Και αν με διαβάζεις εδώ και στο facebook, θα ξέρεις πως είμαι λαλίστατη στο θέμα του καιρού. Σου έχω μιλήσει για το αγγλικό καλοκαίρι που είναι από άλλο παραμύθι και μέχρι να το συνηθίσω και να καταλάβω πως πάει το παιχνίδι, είμαστε 2 και κάτι χρόνια μετά.

Μέχρι που ήρθε το καλοκαίρι του 2018, το φετινό δηλαδή καλοκαίρι και αναφωνούμε όλοι μαζί ”Τι έγινε ρε παιδιά” με ειλικρινή και πραγματική απορία. Διότι αυτό το καλοκαίρι είναι λες και η Αγγλία αποφάσισε να αποδείξει στον πλανήτη και ειδικά στους Έλληνες που της έχουν φορτωθεί σωρηδόν τα τελευταία χρόνια, ότι όχι γατάκια δεν θα μου την λέτε όλη την ώρα και θα μου τσαμπουνάτε για τις παραλίες και τον ήλιο σας. Πάρτε να έχετε ζέστη και ήλιο και πεντακάθαρο ουρανό διαρκείας και σκάστε! Και εμείς όντως σκάσαμε. Και στην αρχή σκεφτήκαμε, εντάξει κανά δυο μερούλες είναι, ας τις ευχαριστηθούμε και μετά θα πάρουμε πάλι τα αδιάβροχα ανά χείρας αλλά οι μέρες περνούσαν. Ήρθε ο Ιούνιος, έφυγε ο Ιούνιος και το αδιάβροχο στην τσάντα τυλιγμένο δεν ξεμύτησε. Και μετά βγήκε εντελώς και πετάχτηκε σε μια γωνιά σε αχρηστία. Ούτε μια στάλα, ούτε συννεφιές, ούτε τίποτα. Μόνο ήλιος.

Να πούμε βέβαια ότι το πρωί και το βράδυ, μια δροσούλα την έχει. Αλλά μπορείς να την αντιμετωπίσεις με ζακετούλα ή με ένα εποχιακό μπουφάν. Σαν να είσαι στις Κυκλάδες ένα πράμα. Και κάπως δεν μπορείς να το πιστέψεις ότι κάθεσαι άνετα έξω και έχεις μπράτσο, μπούτι και πατούσα εκτεθειμένα. Φοράς κανονικά τα καλοκαιρινά σου ρούχα και τη σαγιονάρα και κυκλοφορείς και όχι δεν κρυώνεις. Και εδώ είναι που την έχεις πατήσει. Γιατί ήξερες μέχρι τώρα πως στην Αγγλία το καλοκαίρι φοράμε εποχιακά ρούχα και έχεις αφήσει πίσω την καλοκαιρινή σου γκαρνταρόμπα γιατί κρίμα είναι να πέφτει εδώ σε αχρηστία και άσε που το σπίτι είναι το μισό από αυτό που είχες και που να τα στριμώχνεις όλα. Όμως όχι…ζεις τις μέρες που με το τζιν κινδυνεύεις να συγκαείς λες και είσαι 2χρονο με πάνα.

Στα πάρκα γίνεται ο κακός χαμός. Απλωμένοι με τα μαγιό σαν τραχανάς όλοι. Τα δε μπάρμπεκιου έχουν πάρει φωτιά και τα ΣΚ κυκλοφορείς στην γειτονιά και οι μυρωδιές και η τσίκνα σου παίρνουν την μύτη. Και σκέφτεσαι δεν μπορεί, δεν γίνονται αυτά, ειδικά όταν φίλοι και οικογένεια σου στέλνουν βιντεάκια και φωτογραφίες από μια Αθήνα κατήμαυρη από την συννεφιά και πλημμυρισμένη. Και έχεις και την πορτοκαλί λαίλαπα να μην πιστεύει στην κλιματική αλλαγή.

Οι προβλέψεις λένε πως αυτό θα συνεχιστεί και τον Ιούλιο. Αδυνατώ να το πιστέψω. Όχι δεν μπορεί. Δεν είναι δυνατόν. Και όχι τίποτα δεν είναι μαθημένοι. Δεν υπάρχει κλιματισμός πουθενά, τα τρένα καθυστερούν τα δρομολόγια από φόβο για υπερθέρμανση των γραμμών και γενικά αυτή η χώρα δεν έχει μάθει να λειτουργεί έτσι. Και έπειτα είμαστε εμείς. Οι άπειροι Έλληνες, το τεράστιο γκρικ κομιούνιτι που χαιρόμαστε και δεν μπορούμε να πιστέψουμε την τύχη μας. Και μαζευόμαστε στις αυλές και πίνουμε τα ποτά μας και γελάμε και φωνάζουμε μέχρι αργά τη νύχτα και έτσι όπως είμαστε πολλοί Έλληνες στην γειτονιά, ανοίγεις το παράθυρο και νομίζεις πως είσαι πίσω και ότι κάπου σε λίγο θα ετοιμαστείς για παραλία.

Καλοκαίρι του 2018, στην υγειά σου, μια μαστίχα παγωμένη αφιερωμένη σε εσένα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s