2 Xρόνια

18 Μαρτίου 2016, μια πτήση της Aegean που αναχώρησε στις 7:40 το πρωί από το Ελ. Βενιζέλος με προορισμό το αεροδρόμιο Gatwick του Λονδίνου και τελικό προορισμό το Βrighton. 3 μεγάλες βαλίτσες και μια χειραποσκευή. Όλη η ζωή πακεταρισμένη ή μάλλον όχι όλη, ένα επιλεκτικό κομμάτι γιατί η βάση παραμένει πίσω και οι ντουλάπες στο σπίτι ακόμα έχουν πράγματα.

Θέλω να μου πεις πως πέρασαν κιόλας 2 χρόνια. Λένε πως ο χρόνος περνάει όταν είναι γεμάτος. Και η αλήθεια είναι πως αυτά τα 2 χρόνια ήταν πολύ γεμάτα. 2 πόλεις, 3 σπίτια, ένας γάμος, πολλά ταξίδια στην Ελλάδα, ένα ολόκληρο καλοκαίρι στην Ελλάδα, νέες γνωριμίες, τα νέα των φίλων και της οικογένειας πίσω, η ζωή στην Αγγλία και όλα τα καινούργια. Άπειρες εικόνες, πολλά συναισθήματα.

Μετά από 2 χρόνια διαπιστώνω πως τα πράγματα τελικά είναι όπως θες να τα δεις και εξαρτώνται πολύ από την φάση που είσαι, από τους στόχους σου και από το τι θέλεις από τη ζωή σου. Εν ολίγοις, είναι κάτι πολύ προσωπικό και υποκειμενικό για τον καθένα. Γιατί όπως έχω ξαναπεί η ζωή στην Αγγλία είναι διαφορετική, με τα καλά και τα ενοχλητικά της. Κυρίως όμως η ζωή εδώ έχει κάτι που είχε λείψει τα τελευταία χρόνια από την καθημερινότητά μας. Έχει μια κανονικότητα με ότι αυτό καταλαβαίνεις πως μπορεί να σημαίνει. Και αυτό είναι σημαντικό και μπροστά σε αυτό όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες που αφορούν τα προσωπικά γούστα του καθένα.

Όταν με ρωτάνε αν η ζωή εδώ είναι καλή και αν μου αρέσει πάντα λέω πως έχω δύο απαντήσεις. Την απάντηση της λογικής και βάση αυτής η ζωή εδώ είναι σίγουρα καλύτερη, για την κανονικότητα της, για την δουλειά που έχεις, τα λεφτά που πληρώνεσαι, τα πράγματα που μπορείς να κάνεις και είχες ξεχάσει, τη ζωή που γενικά είναι πιο εύκολη. Και έπειτα είναι η απάντηση της καρδιάς και του συναισθήματος, γιατί όταν είσαι δεμένος με την οικογένεια και τους φίλους σου, η απουσία τους κάποιες φορές είναι δυσβάσταχτη. Γιατί σου λείπει ο ήλιος και η θάλασσα (έχει και εδώ αλλά καταλαβαίνεις για ποια θάλασσα μιλάω), το φαγητό, η ατμόσφαιρα, γενικά σου λείπει η πατρίδα σου. Το πού γέρνει η ζυγαριά του καθένα, τι αντέχει και τι είναι διατεθειμένος να κάνει για να πετύχει τους στόχους του είναι άλλο θέμα.

2 χρόνια μετά, οι εικόνες είναι όλο και περισσότερες, πάντα υπάρχει κάτι νέο να εξερευνήσεις και από την άλλη η καθημερινότητα έχει αποκτήσει μια γλυκιά οικειότητα. Είναι η ζωή μας εδώ, με τους Άγγλους και την προφορά τους, το ανάποδο οδήγημα, τις μετρήσεις που είναι διαφορετικές, το σουπερ μάρκετ που είναι αλλιώτικο, τις παμπ και το αγγλικό comfort food, τις βόλτες με ήλιο στα πάρκα, τα μουσεία, τα κόκκινα λεωφορεία, την ανεμελιά του Brighton, το μούλτι κούλτι του Λονδίνου, το μετρό που αγαπώ και σε πάει παντού, όλα αυτά που γράφω για την ζωή εδώ στο #izoistinagglia και όσα αγαπώ στο VasKoul loves.

Όπως λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι Happy Days!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s