Το μεγάλο παιδί

on

Θυμάμαι όταν τον είχα πρωτογνωρίσει μου είχε πει πως έχει και ένα παιδί. Για μερικά δευτερόλεπτα σκέφτηκα πότε πρόλαβε και το έκανε αλλά ποια ήμουν εγώ να κρίνω και τι έγινε στην τελική αλλά η εξήγηση ήρθε αμέσως διότι εννοούσε τετράποδο παιδί. Εννοείται πως ως τότε πιο εξοικειωμένη ήμουν με τα κανονικά μωρά παρά με τα τετράποδα. Ανίψια, ξαδέρφια, στην οικογένεια πάντα υπήρχαν μωρά. Ποτέ όμως σκυλιά ή γατιά και αυτό θα ήταν το βάπτισμα του πυρός.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά την πρώτη φορά που τον γνώρισα. Ένας μπουλούκος, σαλιάρης, υπερενθουσιωδης. Σχεδόν αμέσως πήδηξε πάνω μου μόλις με είδε, αφού αυτός ήταν πάντα ο χαιρετισμός του σε όλους. Αρτούρος ο χαϊδεμενος, το αφεντικό του σπιτιού γιατί πλέον όλοι ξέρουμε πως το σπίτι του ανήκει. Είναι μπόξερ μου είπε και μου εξήγησε κάποια χαρακτηριστικά της ρατσας του. Είναι για πάντα παιδιά, παιχνιδιάρικα, πολύ πιστά στο αφεντικό τους και αν και τα βλέπεις μεγαλόσωμα και δυνατά είναι πολύ ήσυχα και αγαπούληδες. Ο Αρτούρος είναι όλα αυτά. Και σαλιαρης, πολύ σαλιάρης. Ένας φλωράκος που μόλις σε δει γυρίζει ανάποδα για χάδια.

Και όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι. Στην αρχή όταν μείναμε μαζί τον παίρναμε από τους γονείς του τα Σαββατοκύριακα. Ψαρωμενη εγώ τον πρώτο καιρό θυμάμαι να σκέφτομαι με τρόμο τις τρίχες, τα σάλια και όλο τον πανικό στο σπίτι. Πρέπει να με αγαπούσε πολύ και καθόταν και με άκουγε γιατί πλέον αυτό μου φαίνεται ανήκουστο. Φυσικά ο Αρτούρος τα ΣΚ ήταν εδώ και εγώ εξοικειώθηκα με όλα και άρχισα να καταλαβαίνω πως αυτά που παίρνεις από την παρέα ενός σκύλου δεν αποτιμώνται και όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Μέχρι που πήρα τον δικό μου σκύλο και ξέρω πως τίποτα και κανείς δεν θα μας χωρίσει ποτέ παρά το φυσικό και αναπόφευκτο τέλος.

Από προχθές είμαστε στο σπίτι με τον Αρτούρο και ζούμε το ντεζαβού του πρώτου καιρού. Το σπίτι είναι γεμάτο και τα βράδια κοιμόμαστε και πάλι σαν σίγμα τελικό γιατί απλώνεται ανάμεσα μας (είπαμε του ανήκει το σπίτι). Είμαι όμως πια βέβαιη πως σπίτι δίχως σκύλο είναι άδειο σπίτι. Και αυτός ο σαλιάρης είναι η πρώτη μου αγάπη. Και αυτός τα φταίει όλα και του αφιερώνω αυτό το ποστ. Αρτούρος ο άρχοντας!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s