O σκατόψυχος

Aναρωτιέμαι συχνά αν το είδος υπήρχε πάντα και με την έκθεση στα social media που όλοι έχουν βήμα και άποψη, απλά αποκαλύφθηκε ή αν τα τελευταία δύσκολα χρόνια με όσα συμβαίνουν έχουμε γίνει λίγο χειρότεροι. Νομίζω πως ισχύει το πρώτο. Γιατί δεν γίνεται ξαφνικά ένας άνθρωπος να έχει τόση κακία μέσα του. Πρέπει να την κουβαλάει πάντα και απλά όταν δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία να αποκαλύπτεται.

Πόσους καρκίνους και ψόφους έχετε μετρήσει εσείς τελευταία; Eγώ άπειρους και η ευκολία με την οποία εκτοξεύονται είναι αδιανόητη. Τους βλέπεις καθημερινά γύρω σου, στη ζωή, στο ιντερνέτ, όλοι αυτοί που κάνουν φασαρία και σαματά μιλώντας, λέγοντας τα δικά τους, τις πιο πολλές φορές χωρίς επιχειρήματα με μια εμμονή αρρωστημένη, χωρίς να ακούνε και αν κάποιος βρεθεί στο διάβα τους με αντίθετη άποψη απλά θα πάρουν φωτιά και οι κουβέντες που θα πουν θα σε κάνουν να πιστέψεις ότι μπροστά σου έχεις τον βελζεβούλ αυτοπροσώπως.

Είναι αυτοί που ένας νέος άνθρωπος πεθαίνει αλλά επειδή έχει διαφορετικές απόψεις τις οποίες τολμά και τις εκφράζει, θα πουν καλά έπαθε και πέθανε, συλληπητήρια στην οικογένεια του αλλά ένα τομάρι λιγότερο (αυτό το διάβασα ως σχόλιο χθες ακριβώς έτσι). Τρολάρουν χωρίς έλεος οτιδήποτε διαφορετικό από αυτούς, ένα γκέι ζευγάρι γιατί είναι ανώμαλοι, έναν παχύσαρκο άνθρωπο γιατί είναι μπάζο, μια σέξι γυναίκα γιατί είναι πουτάνα, έναν φιλόζωο γιατί πως κάνεις έτσι για έναν σκύλο, εδώ πεινάνε παιδάκια, ένα αγοράκι που δεν ξέρει από μπάλα γιατί δεν είναι άντρας αρκετά, έναν μετανάστη γιατί βρωμάει και είναι κλέφτης, έναν παππού γιατί είναι κωλόγερος, έναν τοξικομανή γιατί είναι πρεζάκι και το μπούλινγκ καλά κρατεί. Και όλοι αυτοί όπως όλοι μας έχουν βήμα μέσα από τα σόσιαλ μίντια, εκφράζουν τις απόψεις τους και συνομιλούν με χυδαίο τρόπο.

Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται ένας άνθρωπος να κρύβει τόσο φθόνο και κακία. Λογικά κάτι πολύ θλιβερό θα του έχει συμβεί όσο μεγάλωνε, κάτι εντελώς τοξικό που τον έχει φάει σαν σαράκι, δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά. Όλα τα κόμπλεξ έχουν βγει στην επιφάνεια και κάνουν πάρτι και πατώντας το πληκτρολόγιο γίνονται κακίες, βαθιές, απίστευτες κακίες.

Το καλό της υπόθεσης είναι ότι όλοι αυτοί πλέον έχουν αποκαλυφθεί. Τα χρόνια της κρίσης οι μάσκες έχουν πέσει. Γιατί στα δύσκολα γίνονται οι αποκαλύψεις. Στις χαρές και στα εύκολα όλοι είμαστε αγαπούληδες και δεν σκάμε και πολύ. Και οι αποκαλύψεις είναι συχνά οδυνηρές γιατί βλέπεις πια με άλλο μάτι ανθρώπους με τους οποίους μέχρι πρότινος είχες καλή σχέση. Και κάπως έτσι έρχονται τα μπλοκ και τα ντιλίτ και τα ανφρεντ ηλεκτρονικά αλλά και πραγματικά. Γιατί όλοι αυτοί πρέπει να περιθωριοποιούνται. Πρέπει να τους αγνοείς και να τους ξεγράφεις, να τους αφήνεις στη μιζέρια τους. Θα είμαι πάντα μια ρομαντική και θα πιστεύω ότι στο τέλος η αγάπη θα νικάει. Η αγάπη, η καλοσύνη, η ανθρωπιά και η ευγένεια. Η ζωή είναι πολύ μικρή για οτιδήποτε λιγότερο.

 

One Comment Add yours

  1. Eve says:

    Well Said !!!!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s