Πρόταση γάμου

Από χθες να μας τα έχουν κάνει με την πρόταση γάμου και τον αρραβώνα του Κουλ Χάρι και της Μέγκαν. Θα μου πεις λογικό και αναμενόμενο. Ένας γαλαζοαίματος παντρεύεται μια κοινή θνητή και όχι μια απλή κοινή θνητή αλλά μια αμερικάνα αρτίστα που τυγχάνει να είναι και μιγάδα. Γνήσιος γιος της αντισυμβατικής μαμάς του, ταράζει πάντα τα νερά. Και η αλήθεια είναι πως μεγαλώνοντας είναι και ο πιο κουλ εκπρόσωπος αυτής της οικογένειας που σε πολλούς φαίνεται εντελώς παράταιρη στην εποχή που ζούμε, την θεωρητικά μοντέρνα και σύγχρονη.

Το θέμα μου όμως δεν είναι ο επικείμενος γάμος. Ωραίο το ζευγάρι, να ζήσει, να ευτυχήσει και στα δικά σας οι λεύτερες. Το θέμα μου, με αφορμή την είδηση του γάμου, είναι ένας προβληματισμός πάνω στο θέμα πρόταση γάμου γενικότερα. Και εξηγούμαι ευθύς αμέσως.

Θεωρητικά σε μια σχέση, υπάρχουν δύο ισότιμα μέλη. Δύο ανεξάρτητες προσωπικότητες που αποφασίζουν να συμβιώσουν ή τελος πάντων να πορευτούν μαζί. Και η σχέση δοκιμάζεται ποικιλοτρόπως μέχρι να αποφανθεί το κάθε μέλος αν του κάνει ή όχι. Άσε δε που όταν φτάνεις σε ηλικία γάμου, εκεί γύρω στα 30 πάνω κάτω, συνήθως έχεις ζήσει καταστάσεις, είσαι πιο ώριμος και θεωρητικά πάντα σε μια φάση που μπορείς να κρίνεις και να αξιολογείς αν κάτι σε γεμίζει και σε ικανοποιεί ή όχι χωρίς να χρειάζεσαι ατελείωτους μήνες και χρόνια. Το πράγμα φαίνεται πάντα από την αρχή. Αν πάλι ανήκεις στην κατηγορία που έχεις γνωρίσει την αγάπη μικρός και είστε μαζί αιώνες και πάλι το πιο πιθανό είναι η σχέση να έχει δοκιμαστεί ακόμα και να έχετε κάνει τα διαλείμματα και τις ξενοπηδηματικές σας για να καταλήξετε και πάλι μαζί γιατί έτσι γουστάρετε και λογαρισμό δεν δίνετε.

Πού θέλω να καταλήξω…Μόνο σε εμένα φαίνεται ελαφρώς εκνευριστικό το θέμα του γάμου να είναι στα χέρια του άνδρα; Χωρίς να θέλω να αρχίσω τίποτα γραφικά φεμινιστικά και να καίω τα σουτιέν μου, θεωρώ πως αυτή η εικόνα του αγοριού που επιτέλους το πήρε απόφαση και αποφάσισε να πάρει το κορίτσι μετά από καιρό που σέρνει την κακομοίρα με κάνει ελαφρώς έξαλλη. Καταρχήν, αν δεν θέλει αυτός να μας πάρει μία, εμείς δεν θέλουμε δέκα. Εκτός και αν σου αρέσει ο ρόλος της Ρένας Βλαχοπούλου στα ελληνικά που ήταν μια ζωή η αρραβωνιάρα. Το θέμα του γάμου ή τελος πάντων της επισημοποίησης μιας σχέσης έρχεται φυσικά και από μόνο του ως αναπόφευκτη εξέλιξη από τη στιγμή που το θέλουν και οι δύο. Σόρυ κοπελιά αλλά αν εσύ θες να ντυθείς νυφούλα και ο αχαίρευτος δεν νογάει τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά στη σχέση σας και χαλόοου κάτι δεν βλέπεις. Ξέρω, έχεις μεγαλώσει και εσύ με τις άπειρες προτάσεις του Ριτζ Φόρεστερ στην Μπρουκ Λόγκαν όταν την πήγαινε ρομαντικό γουικέντ στο Big Bear, το ορεινό θέρετρο της οικογένειας Φόρεστερ (καμιά φορά με τρομάζουν οι λεπτομέρειες που θυμάμαι) και έσκαγε η κουμούτσα μονόπετρο μέσα στο ποτήρι της σαμπάνιας.

Αυτό που θέλω να πω είναι πως μου φαίνεται λίγο υποτιμητική για τις γυναίκες, αυτή η εικόνα που τις θέλει να περιμένουν πότε θα το πάρει απόφαση ο καλός τους, λες και είναι τίποτα άβουλα πλάσματα που περιμένουν τον αφέντη. Μαρή Μέγκαν (για να επιστρέψω και στην επικαιρότητα) είσαι και φεμινίστρια αλλά οι κοτρώνες κοτρώνες και η πρόταση γάμου βέρι ρομάντικ. Και είμαι ρομάντικ και εγώ. Βέρι ρομάντικ ιντίτ. Αλλά προτιμώ το ζευγάρι που μαζί και συνειδητοποιημένα αποφασίζει πότε θα κάνει το επόμενο βήμα. Και σε αυτή την απόφαση όλα τα άλλα, μονόπετρα και λέλουδα είναι απλά λεπτομέρειες.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s