Τα αμένσιοτα

on

Θυμάσαι ένα τραγούδι που λέγεται ”Τ’ ανείπωτα”; Ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια με την χαρακτηριστική φωνή του Δημήτρη Ζερβουδάκη.  Ε λοιπόν αν γραφόταν σήμερα, θα έπρεπε να λέγεται ”Τ΄αμένσιοτα”. Ξέρεις αυτά, που γράφονται στα social media, χωρίς να κατονομάζουν ονόματα και καταστάσεις αλλά τη λένε πλαγίως. Κάποιες φορές κάνουν τόσο μπαμ και ο παραλήπτης απαντάει χωρίς και πάλι να κατονομάζει και γίνονται ολόκληροι διάλογοι και οι υπόλοιποι παρακολουθούμε το ματς πίνοντας καφέ ή ανάβοντας τσιγάρο. Ενίοτε διαλέγουμε και στρατόπεδο.

Το πως τα social media έχουν αλλάξει τον τρόπο που επικοινωνούμε είναι ολοφάνερο πια κάθε μέρα. Από το πως επικοινωνούμε με τους φίλους μας, το πως γκομενίζουμε μέχρι το πως γίνεται πλέον ο δημόσιος διάλογος και το πώς ενημερωνόμαστε. Και όλοι πια δυνητικά έχουν βήμα για να πουν το κομμάτι τους. Και κάποιος που έχει τα νεύρα του με κάποιον θα γράψει κάτι αλλά με το γάντι, χωρίς ονόματα και στοιχεία. Ο άλλος θα το δει χαζεύοντας το timeline του ή θα πέσει το σχετικό τηλέφωνο ενημέρωσης από φίλους. Και εδώ έχεις δύο επιλογές ανάλογα με το πόσο έχεις θιχτεί, θα απαντήσεις αμέσως ή θα το προσπεράσεις δείχνοντας χαρακτήρα γιατί δεν θα θες να πέσεις σε αυτό το επίπεδο. Αυτό φυσικά έχει να κάνει με την προσωπικότητα του καθένα. Και στα social media βλέπουμε καθημερινά τα πάντα. Ανθρώπους θεωρητικά μορφωμένους και καλλιεργημένους να ξεκατινιάζονται και να απαντάνε στον κάθε κομπλεξικό που δεν έχει με τι να ασχοληθεί και να του δίνουν αξία. Θα μου πεις άνθρωπος είσαι, κάποια στιγμή λυγίζεις. Και ενώ ξέρεις πως η λογική σου λέει μην ασχοληθείς, θες να βρίσεις δίχως αύριο. Και υπάρχουν και φορές που το wall σου λειτουργεί σαν το ντιβάνι του ψυχολόγου. Κάπου θες να τα πεις και να ξεσκάσεις.

Επίσης παρατηρούμε το άλλο φαινόμενο, του να παρακολουθείς το προφιλ του προσώπου που σε ενδιαφέρει και να κάνεις ολόκληρη σημειολογική ανάλυση, γιατί ανέβασε το τάδε τραγούδι, τι εννοούσε, τι σημαίνει το like που μου έκανε και πάει λέγοντας. Το ότι μπορεί να ανέβασε το τραγούδι γιατί πολύ απλά του άρεσε δεν περνάει από το μυαλό μας, άσε που είναι μια βαρετή ερμηνεία χωρίς σασπένς. Και όλα αυτά όχι τίποτα έφηβοι μόνο αλλά και μεγάλοι άνθρωποι.

Ωραία τα αμένσιοτα, ίσως και να δίνουν μια εσανς αλατοπίπερου. Άσε που είναι η σύγχρονη μορφή του καρφιού και της ταβανόπροκας, πάντα υπήρχαν αλλά για να σε δω όταν δεν είσαι πίσω από την οθόνη σου.

ΥΓ. Πάρε και το τραγούδι μια και το θυμήθηκα σήμερα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s