Τι θα φάμε σήμερα;

Aν η ελληνίδα μάνα ήταν ερώτηση, θα ήταν σίγουρα αυτή (εντάξει και η τι ώρα γύρισες χθες αλλά σε αυτό το ποστ μας απασχολεί το φαγητό). Έλα ομολόγησε πως και εσύ νευρίαζες και πέταγες ένα απαρατα μας κάνε ότι θες. Πολύ πιθανά για να φτιάξει μπάμιες και εσύ να θυμώσεις γιατί σιχαίνεσαι τις μπάμιες και να σου απαντήσει μα μου είπες να φτιάξω ότι θέλω και να καταλήγει να σου φτιάχνει ομελέτα ή αυγά μάτια.

Ο καθένας μπορεί να θυμηθεί πολλές ιστορίες από το σπίτι του σχετικά με το φαγητό για να καταλήξει σχεδόν πάντα όμως πως σαν το φαγητό της μαμάς δεν έχει. Οι μαμαδίσιες γεύσεις με τις οποίες έχεις μεγαλώσει, αυτές που σου είναι οικείες, μυρωδιές που όπου τις μυρίσεις όπου και αν είσαι ταξιδεύεις νοητά σπίτι σου. Και το κάθε σπίτι έχει τις δικές του συνταγές, τα δικά του αγαπημένα φαγητά, το μοναδικό άγγιγμα της κάθε μαμάς.

Εγώ θυμάμαι πάντα την μαμά μου να ανοίγει φύλλο για να φτιάξει την πιο φανταστική σπανακόπιτα με χόρτα από το χωριό, τις κυπριακές συνταγές, την κανέλλα και τον δυόσμο που λατρεύω, τα κέικ της Κυριακής και την μυρωδιά τους στο σπίτι που ακόμα και τώρα θεωρώ πως συναγωνίζεται στα ίσια την μυρωδιά του καλύτερου αποσμητικού χώρου. Και αν μπεις σε άλλα σπίτια, θα ανακαλύψεις άλλες γεύσεις και μυρωδιές που μια άλλη οικογένεια αγαπάει. Είναι κάτι σαν την μοναδική μυρωδιά που έχει το κάθε σπίτι, που δεν ξέρεις πως δημιουργείται και γιατί υπάρχει αλλά κάθε σπίτι έχει μια μοναδική μυρωδιά.

Και θα έρθει κάποια στιγμή η μέρα που θα φύγεις από το σπίτι σου και που θα πρέπει να συντονίσεις εσύ το πρόγραμμα του φαγητού και να οργανώσεις τη δική σου κουζίνα. Αν έχεις οικογένεια, η ερώτηση τι θα φάμε σήμερα θα γίνει η δική σου αγαπημένη και μόνο τότε θα συνειδητοποιήσεις πως το καθημερινό μαγείρεμα όταν έχεις να ικανοποιήσεις και άλλα άτομα στο σπίτι είναι το πιο δύσκολο σουντόκου. Αλλά και όταν θα είσαι εσύ μόνη σου ή με την αγάπη, η πρώτη σου κίνηση θα είναι να καταφύγεις στα αγαπημένα σου φαγητά από τη μαμά σου. Κάπου εκεί θα αρχίσουν να πέφτουν τα τηλέφωνα και το μαγείρεμα σε ζωντανή σύνδεση με τη μαμά στην άλλη άκρη του ακουστικού. Ακόμα όμως και όταν δε θα βρεις τη μαμά στο τηλέφωνο ή θα αποφασίσεις να το παίξεις ανεξάρτητη θα διαπιστώσεις πως ο εγκέφαλος σου, αν και δεν το έχεις συνειδητοποιήσει, έχει αποτυπώσει άπειρες λεπτομέρειες. Από μικρή την έχεις παρακολουθήσει να φτιάχνει κέικ τόσες φορές που θα ξέρεις τι πρέπει να κάνεις σε κάθε βήμα. Θα θυμηθείς και όλα τα μυστικά που σου έχει πει για να πετύχει η συνταγή και τα τιπ για να μην κάνεις την κουζίνα άνω κάτω, όπως πριν ξεκινήσεις βγάλε στον πάγκο όλα τα υλικά που θα χρειαστείς και στο ενδιάμεσο να πλένεις τα σκεύη που δεν χρειάζεσαι για να μην μαζευτούν όλα στο τέλος. Θα είσαι σωστό ρομπότ και θα αναρωτιέσαι από που βγήκε όλη αυτή η γνώση αφού εσύ δεν έβραζες ούτε αυγό.

Και μετά θα έχεις και τα άλλα. Ναι αλλά εμένα η μαμά μου φτιάχνει το σπανακόρυζο με ντομάτα, ναι αλλά η δική μου το φτιάχνει λεμονάτο. Και να και τα τηλέφωνα στην πεθερά. Γιατί και η πεθερά μανούλα είναι και αν σου τύχει να είναι καλή μαγείρισσα έχεις να κοπιάρεις και τις συνταγές του άλλου σπιτιού που λέγαμε πιο πάνω.

Γιατί καλά και τα μοντέρνα και τα εξωτικά και τα γκουρμέ αλλά με την πείνα δεν είναι να παίζεις και με το χέρι στην καρδιά τι μπορεί να συναγωνιστεί ένα γεμάτο πιάτο μακαρόνια με κιμά και τριμμένο πεκορίνο ή μια κομμάτα παστίτσιο με τρεμουλιαστή μπεσαμελ και μπόλικο κιμά. Είναι τα μαμαδίσια φαγητά, το comfort food που έγινε της μόδας τελευταία λες και είχαμε και στο χωριό μας.

Και δεν ξερω αν ο έρωτας περνάει από το στομάχι, η χαρά πάντως σίγουρα ένα πέρασμα το κάνει από εκεί.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s