Αποφάσεις

Μια χαρακτηριστική ένδειξη ότι μεγαλώνεις είναι όταν έρχεται η στιγμή να πάρεις μια σημαντική απόφαση. Εσύ. Μόνος σου. Για εσένα.

Και κάθεσαι και σπας το κεφάλι σου και προσπαθείς να αποφασίσεις, συχνά να διαλέξεις ανάμεσα σε δύο δρόμους. Ίσως το συζητάς με ανθρώπους που εμπιστεύεσαι, το αναλύεις μέχρι τελικής πτώσεως για να δεις τι θα κάνεις. Ποια από τις δύο δουλειές να διαλέξω; Nα παρατήσω τη δουλειά μου και να κάνω κάτι δικό μου; Nα την δεχτώ πίσω που γύρισε μετανοημένη και ορκίζεται ότι όλα θα αλλάξουν; Να τολμήσω να τον αφήσω και να συνεχίσω μόνη μου; Nα της πω ότι τον είδα με άλλη; Να τολμήσω να πάω να μιλήσω στο αφεντικό μου; Nα του στείλω εκείνο το μήνυμα ή να κάτσω στα αυγά μου; Nα το κρατήσω ή να το ρίξω; Τα σενάρια και τα ερωτήματα πολλά και αδυσώπητα.

Το κεφάλι σου πάει να σπάσει. Νοσταλγείς τις μέρες που οι μόνες ερωτήσεις που είχες να απαντήσεις ήταν στη μάνα σου τι φαγητό να φτιάξει ή με την παρέα σου τι θα κάνετε το βράδυ. Καλωσόρισες στον μαγικό κόσμο των ενηλίκων. Και ίσως προσπαθήσεις να βρεις  διάφορες ανώδυνες μεθόδους για να αποφασίσεις. Να διαβάζεις καθημερινά το ζώδιο και τον ωροσκόπο σου, να πας σε χαρτορίχτρες, να προσπαθείς να διαβάσεις όλα τα σημάδια που σου δείχνει το σύμπαν και με μανία να παρατηρείς τα πάντα γύρω σου προσπαθώντας να δώσεις μια ερμηνεία.

Θυμάσαι την ταινία με αυτή  την ξινή την Γκουίνεθ, το Sliding doors; Πώς αλλάζει το σενάριο της ζωής της ανάλογα με το αν θα προλάβει ή όχι να μπει στο μετρό; Θα μου πεις στην περίπτωση της Γκουίνεθ όλα άλλαζαν βάση κάτι τυχαίου όπως ήταν το αν πρόλαβε να μπει στον συγκεκριμένο συρμό και όχι γιατί πήρε μια απόφαση έναντι μιας άλλης. Έστω. Στη ζωή υπάρχουν αρκετά σενάρια και εσύ είσαι αυτός που καλείσαι να επιλέξεις.

Και αυτό ακριβώς είναι το θετικό της υπόθεσης. Ότι στην τελική, η ζωή είναι στα χέρια σου. Εσύ αποφασίζεις. Και κάθε απόφαση, κάθε κίνηση που θα κάνεις έχει τις συνέπειες της αλλά είναι πάντα στο δικό σου χέρι. Όπως είναι και στο δικό σου χέρι ο τρόπος που θα αντιμετωπίσεις τις συνέπειες θετικές και μη. Kαι στην πορεία θα ακούσεις πολλά κλισέ και συχνά στην άπταιστη αγγλική, follow your heart και trust your gut και αέρα αδέρφια, πιάστε τη ζωή από τα μαλλιά. Το σίγουρο είναι ένα. Ο δρόμος προς την απόφαση είναι μοναχικός γιατί απλούστατα κανείς δεν είναι εσύ και θεωρητικά πάντα εσύ σε ξέρεις καλύτερα. Πως το λέει ο λαός; Kαλύτερα να μετανιώνεις για κάτι που έκανες παρά για κάτι που δεν έκανες. Μη σε φάνε και τα στην άπταιστη και πάλι αγγλική what if…

Το αγαπημένο μου βιβλίο όταν ήμουν μικρή ήταν του Τζιάνι Ροντάρι, το Παραμύθια για να σπάτε πλάκα. Πολλές μικρές ιστορίες που η καθεμια δεν είχε ένα τέλος, αλλά 3 διαφορετικά και εσύ επέλεγες το αγαπημένο σου. Γιατί δεν έχει καθόλου πλάκα να υπάρχει μόνο ένας δρόμος αλλά είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να διαλέγεις εσύ τον δικό σου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s