London tube

on

Είναι ίσως το πιο αναπόσπαστο κομμάτι της πόλης. Πιθανά έχεις ακούσει πολλά για αυτό ακόμα και αν δεν έχεις έρθει ποτέ στο Λονδίνο. Είναι το μεγαλειώδες, δαιδαλώδες και αναπόφευκτο μετρό του Λονδίνου.

Καταρχήν αν είσαι εδώ ή αν σκοπεύεις να έρθεις, έχω μια λέξη για σένα…Citymapper! Όπως είσαι κατέβασε αυτή την εφαρμογή και θα με θυμηθείς. Βασικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς ζούσαμε χωρίς αυτή την εφαρμογή παλιά. Ναι, κάτι θυμάμαι. Να κρατάμε τον τεράστιο χάρτη του μετρό του Λονδίνου και να προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη. Άπειρες γραμμές, κόκκινη, κίτρινη, μπλε, πράσινη, μαύρη, πορτοκαλί, central, jubilee, northern, piccadilly, bakerloo, waterloo, DLR και τελειωμό δεν έχει. Ένα σύστημα που απλώνεται υπόγεια αλλά και σε κάποια σημεία πάνω στο δρόμο, σαν χταπόδι. Στο citymapper πληκτρολογείς τον προορισμό σου και το σημείο εκκίνησης και η εφαρμογή σου βγάζει όλες τις πιθανές διαδρομές με όλα τα μέσα, πόσο χρόνο χρειάζεσαι για την καθεμία, τι κόστος έχει και έχει αναλυτικές λεπτομέρειες όπως που στέκεσαι, σε πόσες και ποιες στάσεις κατεβαίνεις, πού προχωράς κλπ.

Σιγά σιγά, αρχίζεις και εξοικειώνεσαι και μαθαίνεις, Tottengham station για να πας Soho, Holborn station για να πας Covent garden ή στο βρετανικό μουσείο, South Kensington station για να πας στο Μουσείο φυσικής ιστορίας και στο V&A και άλλα πολλά ανάλογα τις προτιμήσεις και τα κέφια σου. Και ναι το Λονδίνο είναι τεράστιο, έχεις άπειρες επιλογές, ατελείωτα μέρη να δεις, διαδρομές να περπατήσεις και θες να τα κάνεις όλα. Και δεν ξέρω για εσένα αλλά εγώ από τη μέρα που έχω έρθει και ενώ δεν είναι η πρώτη μου φορά στην πόλη, χάνω το σαγόνι μου, περπατάω σαν μαγεμένη και ζω τον απόλυτο μήνα του μέλιτος.

Αλλά το θέμα μου είναι το Λονδρέζικο μετρό. Αυτή η κατασκευή που έχει ιστορία και είναι πολύ παλιά. Και αυτό το διαπιστώνεις σε πολλές στάσεις που δεν υπάρχουν ασανσέρ, σε πολλά σημεία που δεν έχει κυλιόμενες σκάλες. Αν έχεις κάποια αναπηρία ή αν είσαι μαμά με καρότσι, υπάρχει σχετική ένδειξη πάνω στους σταθμούς που έχουν ανελκυστήρα για τη διευκόλυνση σου. Οι περισσότεροι σταθμοί είναι χωμένοι πολύ βαθιά και κατεβαίνεις κατεβαίνεις ενώ συχνά περνάς από μικρά τουνελ για να πας από τη μια άκρη στην άλλη. Αν είσαι κλειστοφοβικός έχε μουσική στα αυτιά σου για να σε χαλαρώνει. Σε πολλούς σταθμούς πλανόδιοι μουσικοί παίζουν ωραία κομμάτια και κάποιοι μάλιστα είναι και πάρα πολύ καλοί.

Όπως σε όλο τον κόσμο, στις ώρες αιχμής γίνεται ένας πανικός. Μην περιμένεις να δεις όμως σπρωξίδι. Είσαι άλλωστε στην χώρα του queuing. Οι άνθρωποι το έχουν αναγάγει σε επιστήμη. Περιμένουν υπομονετικά όλοι τη σειρά τους για να μπουν στο βαγόνι χωρίς υστερία. Συχνά θα δεις κορίτσια να φοράνε ένα μεγάλο pin στο πέτο που μέσα στο στρογγυλό σήμα του underground γράφει baby on board. Ναι, είναι μέλλουσες μαμάδες και έχουν προτεραιότητα στα καθίσματα.

Σε ένα τέτοιο τεράστιο σύστημα, οι διαδρομές συχνά είναι μεγάλες. Έχε μαζί σου ένα βιβλίο ή πιάσε ένα τεύχος της London evening standard που διανέμεται δωρεάν σε όλους τους σταθμούς. Φυσικά και θα δεις μέσα τα πάντα και τους πάντες. Ανθρώπους από όπου φανταστείς, να μιλάνε όλες τις γλώσσες του πλανήτη. Το αγαπημένο μου παιχνίδι είναι να φτιάχνω ιστορίες για τον καθένα στο κεφάλι μου. Ποιοι είναι, πού πάνε, τι δουλειά κάνουν. Συχνά ξεχνιέμαι τόσο πολύ που τους παρατηρώ έντονα σαν γιαγιά σε χωριό που είναι έτοιμη να ρωτήσει τίνος είσαι συ.

Και ναι, με όλα όσα γίνονται θα αναρωτιέσαι πόσο ασφαλές είναι να μετακινείται κανείς με το μετρό. Θα σου πω ότι αν το έχεις συνέχεια στο μυαλό σου χάνεις όλη την μαγεία της πόλης. Απλά δεν το σκέφτεσαι. Βάζεις μπροστά τη λογική που λέει πως στατιστικά οι πιθανότητες να πέσεις σε τρομοκρατικό περιστατικό είναι μικρές. Εντάξει ομολογώ πως πάντα κάθομαι κοντά στην πόρτα και παρατηρώ τον κόσμο που μπαίνει αλλά ως εκεί. Σκέψου τον προορισμό και τις φανταστικές βόλτες που μπορείς να κάνεις και χαλάρωσε.

Αν είσαι υποχόνδριος, δεν έχω καλά νέα. Εννοείται ότι υπάρχει πολυκοσμία και αυτό σημαίνει ότι μέσα στο πλήθος, πολλοί δεν τα πάνε καλά με το μπάνιο. Αλλά αυτό το θυμάμαι και από άλλες, πιο οικείες διαδρομές, όπως στη Δάφνη-Σύνταγμα που έχω φάει με το κουτάλι. Ο Παναγιώτης μου είπε στο ποστ μου να μην ξεχάσω να πω για τις μαύρες μύξες. Μη γελάς. Είναι αλήθεια. Δε θα στο κρύψω. Αν μπεις στο μετρό και μετά πας να σκουπίσεις τη μύτη σου, αυτό θα δεις. Αλλά ο μολυσμένος αέρας του Λονδίνου δεν είναι το θέμα μας. Στα λέω όλα για να μη νομίζεις ότι ωραιοποιώ καταστάσεις.

Ξέρεις όμως κάτι; H εμπειρία μπαίνοντας στο δαιδαλώδες μετρό του Λονδίνου είναι μοναδική. Οι βόλτες που θα κάνεις βγαίνοντας θα σε αποζημιώσουν. Νιώθεις κάθε λεπτό σαν να είσαι στο κέντρο του κόσμου. Όλα συμβαίνουν εδώ, αυτή τη στιγμή, σε αυτό το μέρος. Στο είπα και πιο πάνω, περνάω το μήνα του μέλιτος με το Λονδίνο!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s