Mάνα, μανούλα, μαμά

Ίσως φταίει η απόσταση, ίσως που μεγαλώνουμε, μεγαλώνουν και αυτές και μαζί τους η έγνοια μας αλλά αυτό είναι ένα ποστ αφιερωμένο στην πιο γλυκιά λέξη, στη μαμά!

Ναι, ξέρω. Ας μην αρχίσουμε με τα πρέπει να μεγαλώσεις, να ενηλικωθείς, να ανεξαρτητοποιηθείς και να κόψεις τον ομφάλιο λώρο. Τα γνωρίζουμε όλοι αυτά. Και ναι στη διαδρομή, συχνά υπάρχουν προβλήματα και κολλήματα και συγκρούσεις. Με τα χρόνια όμως, όσο ωριμάζεις, διαπιστώνεις πως αν και μπορεί να προσάψεις στη μαμά σου πολλά, ο ρόλος της δε βγαίνει με εγχειρίδιο. Και αν και ενδεχομένως έχει κάνει πολλά λάθη, η βάση παραμένει η ίδια, η αγάπη. Το πιο σημαντικό λοιπόν είναι να συμφιλιωθεί κανείς με αυτή τη σκέψη και να πάει τη ζωή του παρακάτω.

Και αφού έγινε ο σοβαρός πρόλογος να πάμε στο γλυκό ζουμί. Γιατί μάνα είναι μόνο μία. Η δικιά μου σίγουρα και είμαι βέβαιη και η δική σου! Είναι η γυναίκα που διαβάζει πάντα τη σκέψη σου, λες και έχει μαγικές ιδιότητες. Πολύ απλά σε ξέρει απέξω και ανακατωτά. Η γυναίκα κυματοθραύστης γιατί πάνω της θα ξεσπάσεις τα νεύρα και τη γκρίνια σου αλλά αυτή θα σε ακούει πάντα με γαϊδουρινή υπομονή. Είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα πάρεις τηλέφωνο για να μοιραστείς τη χαρά σου για τη νέα δουλειά που πήρες, για την προαγωγή σου, για μια επιτυχία σου. Θα ακούει υπομονετικά ότι συμβαίνει στη δουλειά σου και ας μην έχει ιδέα για το αντικείμενο με το οποίο ασχολείσαι.

Ξέρει πάντα πότε πεινάς έως που προβλέπει και τι φαγητό θέλεις να φας και θα στο έχει έτοιμο. Τα ταπεράκια θα γίνουν το φετίχ σας και θα στα ζητάει πάντα εμμονικά πίσω αλλά θα τα λαμβάνεις πάντα γεμάτα. Θα σε περιμένει στο αεροδρόμιο κάθε φορά που φτάνεις με τη σπανακόπιτα που λατρεύεις, ένα ταψί παστίτσιο και τσάντες γεμάτες φρούτα γιατί ξέρει πως εκεί στα ξένα δεν τρως καλά. Τη στιγμή που θα σηκώσεις το τηλέφωνο και θα ζητήσεις τη βοήθεια της θα διακτινίζεται και θα φτάνει στο σπίτι σου σαν να έχει καβαλήσει το μαγικό χαλί της. Ακόμα και όταν το σπίτι σου είναι κάποιες ώρες μακριά με το αεροπλάνο. Θα έχει μια ικανότητα να τα κάνει όλα τέλεια ενώ εσύ παλεύεις με τις ώρες και θα ξέρει πάντα που είναι το οτιδήποτε.

Θα έρθει μια μέρα που θα την κάνεις παρέα. Θα πάτε για καφέ, στο θέατρο, θα δείτε μαζί μια ταινία. Θα πάτε και στα μαγαζιά και θα είναι η μόνη που θα ανέχεται την κάθε σου παραξενιά και δε θα διαμαρτύρεται που θα την έχεις βγάλει νοκ αουτ ένα οχτάωρο ψάχνοντας ένα φόρεμα. Η γνώμη της θα είναι η μόνη που θα ακούς και θα την εμπιστεύεσαι ακόμα και όταν η πωλήτρια ορκίζεται πως φαίνεσαι μια κούκλα.

Θα την παίρνεις τηλέφωνο για να σου πει πως να κάνεις όλα τα φαγητά που σου αρέσουν. Για την ακρίβεια θα μαγειρεύεις και θα την έχεις στο ακουστικό σε λάιβ σύνδεση σε όλη τη διαδικασία. Θα είναι ο άνθρωπος που θα εμπιστεύεσαι τα παιδιά σου με κλειστά μάτια. Και μόλις έρθουν στη ζωή θα τη δεις να ξανανιώνει σαν να χάνει από πάνω της πάνω από δέκα χρόνια. Δε θα σου λέει ποτέ όχι, δε θα κουράζεται ποτέ.

Θα έρθει η ώρα που θα τη φροντίσεις και εσύ. Θα την πας στο γιατρό για εκείνες τις εξετάσεις, θα τη βοηθήσεις σε μια οικονομική ανάγκη και γενικά θα τρέξεις. Αυτή όμως δε θα στο ζητήσει ποτέ. Θα είσαι ευγνώμων που την έχεις στη ζωή σου ακόμα και αν είσαι μακριά της.

Να την αγαπάς τη μαμά σου και να μη την θεωρείς δεδομένη. Γιατί εκεί έξω υπάρχουν και αυτοί που δεν την έχουν κοντά τους και κάποιοι που την έχασαν μικροί.

Και όχι αυτά δε χρειάζεται να λέγονται μόνο στη γιορτή της μητέρας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s